Jak zbudowany jest słoń ?

Wyróżniającymi cechami słonia jest długa trąba, duże uszy, ciosy oraz ciało pokryte grubą, prawie nagą skórą. Trąba słonia jest jego charakterystyczną cechą, niezastąpionym narzędziem w życiu. Powstała ona z połączenia nosa i górnej wargi. Jest to najdłuższy nos wśród wszystkich żyjących zwierząt. Nos ten jest nadzwyczaj czuły, potrafi wyczuć dojrzały owoc z odległości prawie 5 km! Trąba nie ma kości, ale ma ponad 150 000 pojedynczych mięśni, dzięki którym jest niezwykle giętka i słoń ma duże możliwości manewrowania nią. Trąba może ważyć 120 kilogramów i mieć prawie 2 metry długości. Na końcu trąby znajdują się palcowate wyrostki, pozwalające na podnoszenie drobnych rzeczy np. ziarnka kukurydzy. Pamiętać należy, że trąbą słoń także może złamać drzewo. Trąba mieści prawie 10 litrów wody do wypicia lub zrobienia sobie natrysku. Trąba jest wykorzystywana w czasie zdobywania pokarmu, picia wody, dotykania, podnoszenia, obwąchiwania, wydawania dźwięków. Służy do porozumiewania się słoni w stadzie, ale też służy do walki.

Relacje rodzinne w stadzie słoni

Słonie są zwierzętami społecznymi. Żyją w grupach rodzinnych, liczących zwykle około 5 - 10 osobników. Połączone rodziny tworzą stado liczące nawet 25 krewniaków. W stadzie panuje matriarchat, bo przywódcą jest najstarsza, najbardziej doświadczona samica. Ona decyduje jakimi szlakami wędrować, a podczas suszy prowadzi całą swoją rodzinę na tereny obfitujące w pokarm i wodę. Pozostali członkowie rodziny, przebywając w jej otoczeniu, uczą się i zdobywają doświadczenie. Związki między nimi są bardzo ścisłe, a doświadczenia stada przenoszone są z pokolenia na pokolenie. To zapewnia przetrwanie gatunkowi.

Grupa rodzinna składa się z przywódczyni i jej córek oraz ich młodych, zarówno samców jak i samic. Wszystkie samce w stadzie są poniżej wieku dojrzewam (mają do 10 lub 15 lat). Zdrowe samice rodzą nowe dzieci co 4 lub 5 lat, rozpoczynając od wieku około 12 lat aż do lat 50. Kiedy słonica zostanie matką, jej siostry i ciotki pomagają jej opiekować się dzieckiem. Takie stosunki odnoszą się zresztą do wszystkich młodych członków rodziny.

Gdy zbliża się niebezpieczeństwo, dorosłe samice tworzą krąg wokół młodych słoni. Mało naturalnych wrogów może się przedostać przez potężny wał obronny samic słoni! Tak jak dziecko ludzkie, mały słoń lubi się bawić i powoli się uczy, jak być dorosłym słoniem. Młode samice przez całe życie pozostają z rodziną. Jednak samce -zwane bykami -w okresie dojrzewania zaczynają być agresywne i samice przepędzają je ze stada. Takie młode byki mogą podążać za rodziną przez 2-3 lata, aż staną się całkowicie niezależne. Wtedy wędrują samotnie lub w grupach od 4 do 10 osobników, lecz związek między samcami nie jest stały, nie pozostają one długo razem tak jak samice. Przez całe życie byki spędzają czas na określaniu dominacji i utrzymywaniu swej pozycji w stosunku do innych samców. Z samicami łączą się tylko podczas rozrodu. Mogą wówczas przez kilka dni pozostać z matriarchalną grupą, a potem znów ją opuszczają.

Zwykły dzień słoni zaczyna się około 6 rano, kiedy rodzina budzi się i zaczyna marsz w poszukiwaniu pokarmu. Mogą tak paść się i wędrować przez 6 godzin bez przerwy i pokonywać w ciągu dnia do 50 kilometrów. Ponieważ dorosły słoń musi dziennie zjeść około 150 kilo pokarmu roślinnego, jedzenie zabiera mu do 16 godzin na dobę! W przerwach między jedzeniem słonie odpoczywają po 2-3 godziny, 2-3 razy w ciągu dnia. Muszą także wypić codziennie prawie 200 litrów wody, a więc potrzebne są im zbiorniki wody do picia i kąpieli. Słonie potrzebują czasem soli i innych materiałów, które pozyskują ze skał i gleby. Przywódczyni zna miejsca, gdzie są słone skały, tak zwane lizawki i czasem zabiera tam swoją rodzinę. Każdy dorosły osobnik może wtedy zjeść około 20 kilogramów tej słonej skały.