Stowarzyszenie im. ks. Jerzego Niwarda Musolffa, Hospicjum Miłosiernego Samarytanina oraz Miejski Dom Kultury w Wągrowcu, zapraszają dzieci i młodzież do wzięcia udziału w:

 

KONKURSIE PLASTYCZNYM –  „SŁONIK - MÓJ PRZYJACIEL”

 

                                                 obrazek

    

W tym roku, po raz siódmy wraz z innymi  ośrodkami paliatywno-hospicyjnymi z całej Polski przyłączyliśmy się do VII Kampanii  „Hospicjum to też Życie”, która w tym roku poświęcona jest w sposób szczególny dzieciom. Prowadzona cyklicznie Kampania „Hospicjum to też Życie”, pragnie uwrażliwić społeczeństwo na działalność oraz potrzeby ośrodków hospicyjno – paliatywnych.

 

Po raz pierwszy w ramach Kampanii Społecznej „Hospicjum To Też Życie”, Fundacja Hospicyjna w Gdańsku organizuje konkurs plastyczny pt: „Słonik - mój przyjaciel”.

 

Głównym tematem tegorocznej kampanii są osierocone dzieci, W związku z powyższym postanowiliśmy nadać naszym działaniom kształt wizerunkowy, ogłaszając Konkurs Plastyczny „Słonik mój przyjaciel”. Celem konkursu jest zapoznanie dzieci z działalnością hospicjów i Fundacji Hospicyjnej na rzecz dzieci osieroconych. Symbolem funduszu dzieci osieroconych jest słonik, jedno z najbardziej „rodzinnych” zwierząt, które najdłużej ze wszystkich, przeżywa po stracie najbliższych, czuwając nawet przy nieżyjącym już współbratymcu. Słonie to zwierzęta bardzo „rodzinne”. Dbają o siebie wzajemnie, o każde zwierzę od najmłodszego do najstarszego członka stada.

 

 

Zarząd Stowarzyszenia

im. ks. J.N. Musolffa

 

 

 

 

 

Zasady Konkursu Plastycznego „SŁONIK - MÓJ PRZYJACIEL”

 

 

§ 1

Organizatorem konkursu plastycznego, jest Stowarzyszenie im. ks. Jerzego Niwarda Musolffa, Hospicjum Miłosiernego Samarytanina oraz Miejski Dom Kultury w Wągrowcu.

 

§ 2

Celem konkursu jest m.in. zwrócenie uwagi na trudny problem odejścia bliskiej osoby, a słoń symbolizuje żałobę, bowiem to właśnie te zwierzęta najdłużej cierpią po śmierci bliskich. Zapoznanie dzieci z działalnością hospicjów, wsparcie na rzecz Funduszu Dzieci Osieroconych przy Fundacji Hospicyjnej oraz uświadomienie wszystkim jak ważne są działania na rzecz dzieci osieroconych.

 

§ 3

Temat konkursu: „Słonik – mój przyjaciel”.

 

§ 4

Forma plastyczna i interpretacja hasła „Słonik – mój przyjaciel”, dowolna i zależna od osoby wykonującej pracę.

 

Uczestnicy konkursu wykonują jedną pracę przestrzenną, nie większą niż
20cm x 20cm x 20cm wybranymi przez siebie technikami plastycznymi (np.: plastelina, modelina, masa solna, glina, gips, masa papierowa, siano, drewno, tekstylia itp.).

Do każdej pracy należy dołączyć dane uczestnika: tytuł pracy, imię, nazwisko i wiek autora, adres i telefon placówki oraz imię i nazwisko opiekuna. Powyższe dane należy umieścić w kopercie, przyklejonej na spodzie wykonanej pracy. 

 

§ 5

Konkurs skierowany jest do uczniów szkół podstawowych, gimnazjów, szkół ponadgimnazjalnych oraz podopiecznych świetlic środowiskowych, ognisk wychowawczych i innych organizacji prowadzących pracę środowiskową na rzecz dzieci i młodzieży.

 

Konkurs obejmuje kategorie: 

dzieci w wieku szkoły podstawowej

klasy  I –III (7l – 9l)

klasy IV – VI (10l – 12l)

młodzież w wieku szkoły gimnazjalnej

młodzież ze szkół ponad gimnazjalnych do 18 roku życia

 

W każdej z tych kategorii Organizatorzy przewidują nagrody rzeczowe dla laureatów I, II i III miejsca oraz wyróżnienie.

 

§ 6

Zgłoszenie prac do konkursu jest równoznaczne z przekazaniem praw autorskich do nich na rzecz Organizatora, o których mowa w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631) oraz do publikacji w wydawnictwach wszelkiego typu, wydawanych przez Organizatora, prasie lokalnej, stronach www oraz ich wyeksponowanie w miejscach publicznych.

Dane osobowe uczestników będą wykorzystane wyłącznie w celu wyłonienia zwycięzcy i przyznania nagrody. Poprzez podanie danych osobowych uczestnik
i reprezentowana przez niego instytucja wyrażają zgodę na opublikowanie jego imienia i nazwiska na stronie Internetowej Stowarzyszenia Musolffa.

 

§ 7

Prace należy przywieść osobiście lub przesłać pocztą na adres: Hospicjum Miłosiernego Samarytanina w Wągrowcu ul. Brzozowa 23,  tel. 67 268 92 54,  z dopiskiem „Słonik – mój przyjaciel” w terminie do 25 listopada 2010r.

Prace przesłane po terminie nie będą oceniane.

Organizatorzy nie ponoszą odpowiedzialności za uszkodzenia powstałe podczas przesyłki.

Prace przechodzą na własność organizatora i nie będą odsyłane.

 

§ 8

Zwycięzców konkursu wyłoni powołana w tym celu Komisja Konkursowa, zwaną dalej Komisją.

Komisję powołuje Organizator.

Prace nie spełniające warunków regulaminowych nie będą klasyfikowane przez Komisję.

Decyzja Komisji jest ostateczna i nieodwołalna.

Laureaci konkursu zostaną powiadomieni o przyznaniu nagród telefonicznie.

Autorzy zwycięskich prac otrzymają indywidualne nagrody.

Organizator zastrzega sobie prawo do ufundowania dodatkowych nagród specjalnych, zarówno dla placówek, jak i indywidualnych uczestników konkursu.

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi w dniu  30 listopada. Uroczyste ogłoszenie wyników konkursu i wręczenie nagród w dniu wolontariusza – 3 grudnia 2010 roku, o godz. 900,  w Auli Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Wągrowcu, połączone z wręczeniem Nagrody Głosu Wągrowieckiego im. Pauliny Pawlak „Wolontariusz Roku

Zdjęcia nagrodzonych prac zostaną przesłane do Fundacji Hospicyjnej.

 

Ewentualne pytania prosimy kierować pod adres:

hospicjum@wagrowiec.wlkp.pl

lub pod numerem  tel. 67 26 89 254.  Informacji udziela pani Anna Fajek.

 

 

 

Jak zbudowany jest słoń ?

 

Wyróżniającymi cechami słonia jest długa trąba, duże uszy, ciosy oraz ciało pokryte grubą, prawie nagą skórą. Trąba słonia jest jego charakterystyczną cechą, niezastąpionym narzędziem w życiu. Powstała ona z połączenia nosa i górnej wargi. Jest to najdłuższy nos wśród wszystkich żyjących zwierząt. Nos ten jest nadzwyczaj czuły, potrafi wyczuć dojrzały owoc z odległości prawie 5 km! Trąba nie ma kości, ale ma ponad 150 000 pojedynczych mięśni, dzięki którym jest niezwykle giętka i słoń ma duże możliwości manewrowania nią. Trąba może ważyć 120 kilogramów i mieć prawie 2 metry długości. Na końcu trąby znajdują się palcowate wyrostki, pozwalające na podnoszenie drobnych rzeczy np. ziarnka kukurydzy. Pamiętać należy, że trąbą słoń także może złamać drzewo. Trąba mieści prawie 10 litrów wody do wypicia lub zrobienia sobie natrysku. Trąba jest wykorzystywana w czasie zdobywania pokarmu, picia wody, dotykania, podnoszenia, obwąchiwania, wydawania dźwięków. Służy do porozumiewania się słoni w stadzie, ale też służy do walki.

 

 

Relacje rodzinne w stadzie słoni

 

Słonie są zwierzętami społecznymi. Żyją w grupach rodzinnych, liczących zwykle około 5 - 10 osobników. Połączone rodziny tworzą stado liczące nawet 25 krewniaków. W stadzie panuje matriarchat, bo przywódcą jest najstarsza, najbardziej doświadczona samica. Ona decyduje jakimi szlakami wędrować, a podczas suszy prowadzi całą swoją rodzinę na tereny obfitujące w pokarm i wodę. Pozostali członkowie rodziny, przebywając w jej otoczeniu, uczą się i zdobywają doświadczenie. Związki między nimi są bardzo ścisłe, a doświadczenia stada przenoszone są z pokolenia na pokolenie. To zapewnia przetrwanie gatunkowi.

 

Grupa rodzinna składa się z przywódczyni i jej córek oraz ich młodych, zarówno samców jak i samic. Wszystkie samce w stadzie są poniżej wieku dojrzewam (mają do 10 lub 15 lat). Zdrowe samice rodzą nowe dzieci co 4 lub 5 lat, rozpoczynając od wieku około 12 lat aż do lat 50. Kiedy słonica zostanie matką, jej siostry i ciotki pomagają jej opiekować się dzieckiem. Takie stosunki odnoszą się zresztą do wszystkich młodych członków rodziny.

 

Gdy zbliża się niebezpieczeństwo, dorosłe samice tworzą krąg wokół młodych słoni. Mało naturalnych wrogów może się przedostać przez potężny wał obronny samic słoni! Tak jak dziecko ludzkie, mały słoń lubi się bawić i powoli się uczy, jak być dorosłym słoniem. Młode samice przez całe życie pozostają z rodziną. Jednak samce -zwane bykami -w okresie dojrzewania zaczynają być agresywne i samice przepędzają je ze stada. Takie młode byki mogą podążać za rodziną przez 2-3 lata, aż staną się całkowicie niezależne. Wtedy wędrują samotnie lub w grupach od 4 do 10 osobników, lecz związek między samcami nie jest stały, nie pozostają one długo razem tak jak samice. Przez całe życie byki spędzają czas na określaniu dominacji i utrzymywaniu swej pozycji w stosunku do innych samców. Z samicami łączą się tylko podczas rozrodu. Mogą wówczas przez kilka dni pozostać z matriarchalną grupą, a potem znów ją opuszczają.

 

Zwykły dzień słoni zaczyna się około 6 rano, kiedy rodzina budzi się i zaczyna marsz w poszukiwaniu pokarmu. Mogą tak paść się i wędrować przez 6 godzin bez przerwy i pokonywać w ciągu dnia do 50 kilometrów. Ponieważ dorosły słoń musi dziennie zjeść około 150 kilo pokarmu roślinnego, jedzenie zabiera mu do 16 godzin na dobę! W przerwach między jedzeniem słonie odpoczywają po 2-3 godziny, 2-3 razy w ciągu dnia. Muszą także wypić codziennie prawie 200 litrów wody, a więc potrzebne są im zbiorniki wody do picia i kąpieli. Słonie potrzebują czasem soli i innych materiałów, które pozyskują ze skał i gleby. Przywódczyni zna miejsca, gdzie są słone skały, tak zwane lizawki i czasem zabiera tam swoją rodzinę. Każdy dorosły osobnik może wtedy zjeść około 20 kilogramów tej słonej skały.